techniki opisy forum galerie


ON TOP W PIONIE
 

TRUDNOŚCI KANIONÓW



Kaniony poprzez intensywną erozję wody płynącej często tworzą głębokie, wąskie doliny lub wąwozy, gdzie jest wilgotno, ponuro, chłodno, dochodzi znacznie mniej słońca, czasami jest wręcz półmrok. Dodatkowo płynąca woda tworzy kaskady i wodospady, które powodują, że w kanionie jest nieustający huk. Wszystko to sprawia, że środowisko jest bardzo nieprzyjazne człowiekowi i negatywnie wpływa na tzw. 'psyche'. Trudności spotykane w kanionach możemy podzielić na:

TRUDNOŚCI WODNE

Odcinki do przepłynięcia - nieraz bywa tak, że po drodze spotykamy jeziora, które możemy pokonać tylko wpław. Ściany mogą być pionowe, bez możliwości trawersowania. Dużym problemem może być przepłynięcie odcinków 50, 100-metrowych, szczególnie gdy na plecach jest worek transportowy ze sprzętem. Najlepiej płynąć tzw. żabką, worek można pchać przed sobą lub ciągnąć na lonży. Dla słabiej pływających zaleca się kapok.

Silny nurt - gdy nurt jest na tyle silny, że nie jesteśmy w stanie utrzymać się na nogach, bądź płynąć w sposób kontrolowany należy poręczować lub asekurować się liną również na odcinkach poziomych.

Turbulencja - woda płynąc korytem nieregularnym, gdzie jest mnóstwo wodospadów, progów, bloków skalnych i kamieni wpada w turbulencje. Szczególnie niebezpieczne są cofki - są to prądy wsteczne, które tworzą się za blokami lub występami skalnymi. Przy silnym prądzie i dużej ilości wody, nie będąc asekurowanym liną, można mieć spore trudności z wydostaniem się z marmitu, misy czy miejscowej głębi. Innym niebezpieczeństwem mogą być tzw. odwoje, będące turbulencją wody pod progami i wodospadami. W takich miejscach woda wciąga w głąb i w skrajnych przypadkach może przycisnąć do dna. Wymagane jest duże doświadczenie i umiejętności pływackie (również pływanie kraulem), szczególnie pierwszego z zespołu. Kolejni uczestnicy akcji mają ułatwione zadanie, gdyż osoba na dole może pomóc, podając lub wybierając luz na linie, bądź instalując poręczówkę.

Syfony - bywają miejsca w kanionach, gdzie woda niknie pod kamieniem lub skałą .Czasami bywa niewielki prześwit, częściej nie. Są one bardzo niebezpieczne, gdy nurt jest szybki a obejście syfonu trudne lub niemożliwe. Takie miejsca są oznaczane na schematach technicznych kanionów jako wyjątkowo niebezpieczne.

Wodospad z duża ilością wody - gdy wody jest niebezpiecznie dużo, stanowisko zjazdowe znajduje się w miejscu by w czasie zjazdu być, na krytycznym odcinku, na pograniczu wodospadu. Jeśli przyszłoby nam zjeżdżać w dużej wodzie, najlepiej wybrać zjazd w tzw. szybkiej ósemce. Głowę należy mieć cały czas opuszczoną do dołu, by móc swobodnie oddychać. Jeśli mamy ze sobą worek transportowy bezpieczniej będzie go podczepić lonżem do uprzęży od spodu.

TRUDNOŚCI NA ODCINKACH PIONOWYCH

Odcinki pionowe w kanionach to zazwyczaj wodospady, których pokonanie dostarcza dużo przyjemności, często również adrenaliny.

Tobogan tzn. zjeżdżalnia rynnami wymytymi przez wodę - tobogany bywają łagodne i krótkie, długie i zakręcające-meandrujące, bardzo pionowe i wysokie - nawet do kilkunastu metrów wysokości. Są więc bardzo różne. Aby bezpiecznie pokonać tobogan, pierwsza osoba powinna w sposób kontrolowany zjechać na linie. Jeśli zjeżdżalnia nie posiada nadmiernych nierówności i woda poniżej jest głęboka ( przydatna maska nurkowa), tobogan jest bezpieczny. Przy zjeździe toboganem należy nogi trzymać razem, a ręce na krzyż na piersiach. Prawidłowa pozycja to pozycja wyprostowana, odchylona do tyłu.

Skoki - w niektórych miejscach możliwe jest pokonanie progu, skacząc. Podobnie jak przy toboganach pierwsza osoba powinna zjechać na linie, sprawdzić ( przydatna maska nurkowa ) głębokość jeziorka oraz czy na przykład nie osunęły się do niego gałęzie, pień drzewa etc. Osoba ta powinna wskazać najbezpieczniejsze miejsce do skoku tj. najgłębsze i w odpowiedniej odległości od ścian skalnych i płycizn podwodnych. Najlepiej skakać z rękami skrzyżowanymi na piersiach, nogi obowiązkowo trzymać razem. Najczęściej spotykane skoki mają do 10 metrów wysokości. Sporadycznie można zmierzyć się z wysokościami do 20 metrów. Przy wysokich skokach wskazane jest zdjęcie kasku i naciągnięcie kaptura od pianki.

Zjazdy - w kanionach najczęściej nie ucieka się od wody, tak jak np. w jaskiniach i prowadzi się zjazdy w głównym nurcie wodospadów. W praktyce można się spotkać z bardzo trudnymi zjazdami, znacznie trudniejszymi niż w jaskiniach czy w alpinizmie powierzchniowym. Woda intensywnie leje się na głowę, skała jest niebywale śliska, my natomiast musimy reagować szybko i sprawnie. Często zjeżdża się bez autoasekuracji a jedyną asekuracją może być partner trzymający linę na dole. Duże problemy można też mieć z wypięciem przyrządu zjazdowego pod wodospadem, gdy nogami nie sięgamy dna. Bywają kaniony, gdzie zjeżdża się kilkoma po sobie następującymi zjazdami np. 200-metrowym wodospadem. Stanowiska zjazdowe mogą być wtedy wiszące, operacje linowe bardzo skomplikowane - podobne jak przy zjazdach wielką ścianą w alpinizmie powierzchniowym. Trudności na odcinkach linowych znacznie rosną, gdy stanowiska zjazdowe są niewystarczająco dobre i należy je poprawiać lub dokładać swój punkt.

TRUDNOŚCI WSPINACZKOWE

Progi w dół lub w górę - zazwyczaj są to krótkie odcinki, gdzie wymagane są umiejętności wspinaczkowe. Asekuracja zazwyczaj jest tam podobna, jak w boulderingu wspinaczkowym, czyli wspinającego osłania się własnym ciałem, podpierając np. stopy dłońmi. Czasami w takich miejscach wiesza się własne liny lub 'na stałe' wisi lina poręczowa - uważać wówczas należy na jakość tej liny i punktów mocowania. Do asekuracji wykorzystujemy wtedy lonże i przyrząd zaciskowy.

Zapieranie między ścianami - gdy ściany kanionu schodzą się bardzo blisko, również pomiędzy dużymi blokami skalnymi, wykorzystujemy umiejętności wspinaczki w zapieraczce. Szczególne trudności sprawia zapieraczka gdy skała jest śliska - jest wtedy ona bardzo męcząca.



O nas

Reklama

Ostrzeżenie